بی آبی، همه ی ماجرای کربلا نبود.
اگر چه همه ی ماجرای آب، کربلا بود...
و فرات اگرچه شور نبود
اما آبش نمک عاشقی حسین و عباس بود...
ذکر عطش الحسین...
فرض الماء...
و ادامه ی ماجرا...
"کفاره ی لمس آب این است
خوش باش که عاشقی چنین است"
_________________________________
حرف آخر:
از دنیا که سیراب میشوی
تشنه ی ارباب می شوی...
- - -: عادت به پست سفارشی نداریم اما روضه، چرا!
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۱۰/۱۷ ساعت 22:54 توسط ثارالله
|
یا ثارالله..