مولایمان! 

ما را ببخش،

 که یک عمر چه کودکانه نشستیم و انتظار کشیدیم تا صدای شلیک یک توپ، نوید آمدن

 بهار را سر دهد.

 ای صد افسوس که تو بهار بودی ومن بی تو فروردینم دی بود و نمی دانستم.....